علت قوس کمر در نوزادان چیست؟و چه زمانی باید نگران باشیم؟

آیریک تجهیزنویسنده: آیریک تجهیز
بازدید: 634 بازدید
کمر نوزادان

احتمالاً تاکنون یاد گرفته اید که انواع گریه های کودکتان را تشخیص دهید. شما می توانید بین گریه من خیلی گرسنه و گریه پوشک خیس  تمایز قائل شوید. گوش شما همچنین ممکن است گریه های «نیاز به توجه» و «حالا مرا در آغوش بگیرید» را بگیرد.

گاهی اوقات گریه با حرکات بیانی بدن، از جمله کمر کمانی همراه است. قوس کمر یا ستون فقرات – مانند کمان یا انجام ژست گربه در یوگا – در نوزادان رایج است. نوزادان به دلایل زیادی پشت خود را قوس می دهند.

در برخی موارد، قوس کمر در نوزادان همراه با علائم دیگر می تواند نشانه یک وضعیت سلامتی باشد. اما اگر کودک شما بدون هیچ علامت دیگری کمر خود را قوس می دهد، به احتمال زیاد یک امر طبیعی است. به متخصص اطفال در مورد قوس کمر اطلاع دهید، فقط برای اینکه خیالتان راحت باشد.

در اینجا چیزی است که باید به دنبال آن باشید و کودک شما ممکن است سعی کند به شما بگوید.

 

علل احتمالی قوس کمر در نوزادان

گاز گرفتگی

گاز گرفتگی می تواند در سیستم گوارش نوزاد شایع باشد. برخی از نوزادان ممکن است دچار حملات عصبی شوند که چند روز یا چند هفته طول می کشد. گاهی اوقات به طور کلی به عنوان قولنج برچسب گذاری می شود.

قولنج زمانی که کودک شما تنها 4 تا 6 هفته دارد شروع می شود و باعث گریه کردن برای ساعت ها می شود. خوشبختانه، نوزادان معمولاً در 4 ماهگی از قولنج خارج می شوند.

کودک شما ممکن است وقتی گاز یا ناراحتی معده دارد، کمر خود را خم کند. این می تواند به این دلیل باشد که قوس دادن به پشت، کمی شکم را کشیده و ممکن است کمی احساس بهتری در آنها ایجاد کند. ممکن است متوجه شوید که کودکتان بعد از شیر خوردن، هنگام تلاش برای مدفوع کردن و حتی در حالت دراز کشیدن کمرش را قوس می‌دهد.

 

واکنش معده نوزاد

رفلاکس یا رفلاکس معده به مری در نوزادان از بدو تولد تا حدود 18 ماهگی شایع است.

رفلاکس نوزادان به این دلیل اتفاق می‌افتد که ماهیچه‌های گردی که هر دو انتهای معده را می‌گیرند، هنوز در این انسان‌های کوچک جدید به درستی کار نمی‌کنند. اگر نوزاد شما نارس باشد، ممکن است رفلاکس بیشتری داشته باشد.

کودک شما (بسیار سالم) می تواند چندین بار در روز رفلاکس داشته باشد. معمولاً کاملاً طبیعی است و جای نگرانی نیست.

زمانی که نوزادان کولیک دارند، ممکن است کمر خود را قوس دهند زیرا به کاهش احساس ناشی از ریفلاکس کمک می کند. ممکن است در حین و بعد از شیر خوردن، در حالی که کودک دراز کشیده است و حتی زمانی که او به خواب عمیقی می رود، متوجه این موضوع شوید.

 

زبان بدن

گاهی اوقات ممکن است کودک شما به دلیل اینکه نمی‌خواهد در آغوش گرفته شود یا به او شیر داده شود، کمر خود را خم کند. این نوع سفت شدن بدن می تواند نشانه ای برای زمین گذاشتن آنها یا تغییر موقعیت باشد.

برخی از نوزادان ماهیچه های پشت قوی دارند و این ممکن است ساده ترین راه باشد – غیر از گریه کردن – برای اینکه بدن آنها به شما بگوید چه می خواهند. کوچولوی مستقل شما ممکن است از “روش قوس پشت” برای رهایی از نوازش های ناخواسته تا سن 2 سالگی استفاده کند! (مامان و بابا آن را شخصی نگیرید.)

 

رفلکس ترس

اکثر نوزادان با شنیدن صدای ناگهانی یا بلند، یک رفلکس مبهوت (که رفلکس مورو نیز نامیده می شود) دارند. همچنین اگر احساس کنند در حال افتادن هستند یا به طور ناگهانی جابه‌جا شوند، ممکن است این اتفاق بیفتد.

مبهوت کردن ممکن است باعث شود کودک ناگهان پاهای خود را به سمت جلو صاف کند و بازوهای خود را به عقب پرتاب کند. سر آنها نیز ممکن است به سمت عقب تکان بخورد و قوس پشت آنها ایجاد شود. رفلکس مبهوت معمولاً تا زمانی که کودک 2 تا 4 ماهه است از بین می رود.

 

تلاش های واژگونی

همانطور که کودک شما روی شکم حرکت می کند، عضلات پشت و گردن قوی تری نیز می سازد. آنها یاد گرفته اند که سر خود را بلند کنند و متوجه شوند که هر چه بیشتر حرکت کنند، بیشتر می توانند به اطراف نگاه کنند. این هیجان انگیز است!

بنابراین کودک شما ممکن است در حین حکت روی شکم یا زمانی که به پهلو یا پشت دراز کشیده است، کمر خود را قوس دهد تا در موقعیت بهتری برای کاوش قرار گیرد. برخی از نوزادان وقتی می‌خواهند غلت بزنند یا به جلو بروند، پشت خود را قوس می‌دهند.

 

بداخلاقی

فرشته کوچولوی شما ممکن است وارد فاز Terrible Twos شوند که با عصبانیت همراه است و باعث تکامل رفتاری می شود. برخی از نوزادان وقتی ناراحت یا ناامید هستند پشت خود را قوس می دهند و سر خود را به عقب پرتاب می کنند. این ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که آنها دراز کشیده اند، نشسته اند، ایستاده اند – یا حتی در آغوش شما گهواره می شوند. کودکی که در گرمای عصبانیت است نیز ممکن است گریه کند، ناله کند .

تقریباً هر چیزی ممکن است باعث ایجاد عصبانیت شود. کوچولوی شما ممکن است گرسنه باشد و آنچه را که به شما سفارش داده است ،بلافاصله دریافت نکند. یا ممکن است تغذیه آنها تمام شده باشد و بخواهند به بازی بروند. یا ممکن است کودک شما ناامید باشد زیرا نمی تواند نیازهای خود را به شما بیان کند.

مهم نیست دلیل کج خلقی چیست، زمانی که کودک شما کمر خود را قوس می دهد و سر خود را به عقب پرتاب می کند، می تواند نگران کننده باشد. آنها می توانند به خود آسیب برسانند – و کاملاً به صورت شما ضربه بزنند.

 

تشنج یا حرکات تشنج مانند

اگرچه جدی به نظر می رسد، اما تشنج در نوزادان تازه متولد شده مشابه تشنج یا صرع در کودکان بزرگتر و بزرگسالان نیست. کودک شما ممکن است تشنج هایی داشته باشد – یا حرکات و رفتارهایی شبیه تشنج که با تشنج اشتباه گرفته می شود – که در هفته اول زندگی شروع می شود.

تشنج می تواند چند ثانیه طول بکشد. ممکن است کودک شما ناگهان بسیار ساکت باشد و به نظر برسد که بسیار سفت یا یخ زده است. یا ممکن است همچنان بتوانند با چرخاندن مچ دست خود را حرکت دهند.

برخی از نوزادان ممکن است در طی رفتاری شبیه به تشنج، کمر خود را قوس دهند. این می تواند در هر زمانی اتفاق بیفتد، معمولاً زمانی که کودک شما بیدار است یا فقط در حال خوابیدن است.

تشنج نوزادان غیرمعمول است، اما ممکن است به این دلیل اتفاق بیفتد که مغز نوزاد هنوز در حال رشد است و اعصاب می توانند سیم های خود را قطع کنند. یک نوع نادر از تشنج های نوزادی می تواند در خانواده ها ایجاد شود. برخی از نوزادان مبتلا به این نوع نادر ژنتیکی اختلال تشنج ممکن است اغلب آنها را داشته باشند، در حالی که برخی دیگر هر چند وقت یک بار یا اصلاً دچار آن نمی شوند. این تشنج های نوزاد معمولاً تا زمانی که کودک شما 6 تا 9 ماهه شود کاملاً متوقف می شود.

قوس کمر در نوزادان

آسیب عصبی

گردن و پشت ظریف کودک شما ممکن است در زایمان سخت دچار پیچ خوردگی شود. گاهی اوقات، اعصاب بین گردن و شانه ها ممکن است آسیب ببینند.

فلج ارب (Erb’s Palsy) عارضه ای است که از هر 1000 نوزاد در 1 نفر اتفاق می افتد. زمانی اتفاق می افتد که اعصاب گردن به دلیل کشش بیش از حد در هنگام تولد ضعیف باشد. اعصاب ضعیف تر منجر به ضعیف شدن عضلات گردن و شانه می شود.

این ممکن است باعث ایجاد قوس کمر در کودک شما شود، زیرا آنها می توانند عضلات پشت و سایر عضلات قوی خود را بهتر از عضلات گردن خود حرکت دهند. با این حال، قوس کمر به تنهایی نشانه این وضعیت نیست. این علائم با علائم دیگری همراه است – به ویژه کاهش حرکت در یک شانه و بازو.

اکثر نوزادان مبتلا به فلج ارب و سایر آسیب های عصبی از بدو تولد به طور کامل بهبود می یابند. متخصص اطفال کودک شما ممکن است تمرینات روزانه را برای کمک به تقویت عضلات گردن و شانه توصیه کند.

 

زردی نوزاد

تقریبا 60 درصد از نوزادان دارای یرقان هستند. این وضعیت ممکن است باعث شود کودک شما کمی زرد به نظر برسد. این به این دلیل اتفاق می افتد که کبد کوچک نوزاد تازه وارد هنوز به درستی کار نمی کند، که باعث بیلی روبین بیش از حد در خون می شود. این ماده شیمیایی از زمانی که بدن شما خون را تجزیه می کند باقی می ماند.

 

نوزادان در 3 تا 5 روزگی بیشترین بیلی روبین را دارند. به طور معمول، تا زمانی که کودک شما چند هفته ای شود، کبد وارد عمل می شود و بیلی روبین را پاک می کند.

گاهی اوقات، زردی به جای بهتر شدن بدتر می شود. در موارد نادر، بیلی روبین بیش از حد، که باعث زردی شدید می شود، می تواند باعث نوعی بیماری مغزی به نام کرنیکتروس شود.

 

قوس دادن به پشت نشانه کلاسیک آسیب مغزی ناشی از کرنیکتروس در نوزادانی است که سطح بیلی روبین بسیار بالایی دارند یا داشته اند. علائم دیگر عبارتند از:

گریه با صدای بلند

فلاپی یا سفتی

به سختی از خواب بیدار می شود یا اصلا نمی خوابد

خوب تغذیه نمی کند

این وضعیت جدی تنها در صورتی اتفاق می‌افتد که زردی درمان نشود و سطح بیلی روبین بسیار بالا باشد. اگر نوزاد شما به کرنیکتروس تشخیص داده شود، همچنان می تواند توسط پزشک متخصص درمان شود.

 

فلج مغزی

فلج مغزی گروهی از شرایط کنترل عضلانی است. معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که در زمانی که کودک شما هنوز در رحم است آسیب مغزی وارد شود. حدود 1 کودک از هر 323 کودک در سراسر جهان دارای نوعی فلج مغزی هستند.

علائم این وضعیت ممکن است زمانی که کودک شما نوزاد یا نوپا است ظاهر شود. علائم عبارتند از شل شدن عضلات، رفلکس های قوی، و سفتی. نوزادان مبتلا به فلج مغزی نیز ممکن است در بلع و حرکت چشم های خود دچار مشکل شوند. برخی از نوزادان مبتلا به این بیماری نیز ممکن است بیشتر دچار تشنج شوند.

 

سندرم ساندیفر

سندرم ساندیفر یک وضعیت حرکتی نادر است که تقریباً همیشه با بیماری ریفلاکس معده به مری (GERD) همراه است. در نوزادان یا کودکان کوچک شروع می شود. هنگامی که نوزاد برای GERD درمان می شود (یا به خودی خود از بین می رود)، این وضعیت از بین می رود.

سندرم ساندیفر باعث ایجاد قوس کمر در نوزادان می شود که می تواند تا 3 دقیقه طول بکشد. این باعث یک نوع قوس کمر منجمد می شود که گاهی اوقات می تواند با تشنج نوزاد اشتباه شود.

قوس کمر ناشی از این سندرم می تواند حدود 10 بار در روز اتفاق بیفتد، معمولاً بعد از اینکه کودک شما غذا خورد. در طول قوس کمر، کودک شما نیز پاهای خود را به سمت عقب دراز می کند و بسیار سفت می شود. سایر علائم سندرم ساندیفر عبارتند از:

کج کردن سر به یک طرف

تکان های سر

تغذیه ضعیف

استفراغ

مشکلات حرکات چشم

 

 

اگر برای اجرای اصول و راههای مراقبت از بدن و پوست مادر و کودک به کمک نیاز دارید، یا برای انتخاب بهترین محصولات به راهنمایی نیاز دارید، با کارشناسان آیریک تجهیز در تماس باشید.

مشاوره

منبع:  Why Is My Baby Arching Their Back — and When Should I Worry

بعدی: آیا ارتباطی بین قوس کمر و اوتیسم وجود دارد؟

دسته بندی مادر و کودک
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت